به گزارش گروه تئاتر پایگاه خبری تحلیلی سینمای نو و به نقل از روابط عمومی تماشاخانه سنگلج، دکتر رحمت امینی در نقد نمایش «یک شب هزار شب» گفت: در خصوص متن نمایشنامه باید بگویم که فرهاد نقدعلی در مقام نویسنده، شخصیت شناخته شده ای است.درام نویس خوش فکر و نمایشنامه شناسی است و در مدل نمایش های ایرانی دارای تجربه های خوبی است.
این نمایشنامه نویس ادامه داد: پلات نمایشنامه مرا به یاد نمایشنامه سعدی هملت می شود می اندازد چرا که شباهت هایی بین این دو متن وجود دارد. قصه نمایشنامه داستان ساده ای است.شاهی قصه ای از زبان شهرزاد قصه گو می شنود و می خواهد آن را برایش بازی کنند.او فکر می کند که می تواند در باره سرنوشت شخصیت های واقعی مانند آدم های نمایش هم تصمیم بگیرد.این نقطه قوت درام است.در واقع او خود را مالک سرنوشت آدم ها می داند.
امینی در ادامه به شیوه نقالی و تاریخچه نمایش های ایرانی پرداخته و گفت: نقالی در قهوه خانه ها انجام می شد و با اینکه مخاطبان داستان را می دانستند تا آخر آن را تماشا می کردند چرا که مردم نقالان و داستان هایشان را عاشقانه دوست داشتند.کیمیای نمایش ایرانی همین بود.
وی ادامه دارد: اصطلاحی در دنیای نمایشی وجود دارد با عنوان اکلکتیسیسم که دکتر ناظرزاده کرمانی آن را به گزینش در آمیزی ترجمه کرده که در فلسفه به التقاط گری معروف است که به معنی نزدیک کردن چند تفکر متضاد به هم است.در این نمایش هم همین اتفاق افتاد.التقاط نمایش ایرانی با نمایش غربی که در مجموع اتفاق درستی را در نمایش رقم زده است.
این استاد دانشگاه در بررسی تکنیکی این نمایش تصریح کرد: در بخش اول نمایش شاهد تکنیک سفید بازی بودیم و نمایش سیاهی بازی در بخش دوم اتفاق افتاد.
وی افزود: نقطه قوت دیگری نمایش بازیگران حرفه ای آن هستند.حتی نقش های کوچک هم خوب و حرفه ای عمل می کردند.
امینی ادامه داد: در این گونه نمایش ها اگر اجرای درستی نداشته باشیم، نمایش خوب از آب در نمی آید و گرمای نمایش به تماشاگر منتقل نمی شود.در یک شب هزار شب لحظه ها و موقعیت ها خوب اجرا شده بود و تکه اندازی های سیاسی هم بجا و درست استفاده شده بود.
رحمت امینی در ادامه به مبحث متا تئاتر پرداخته و گفت: متن رویکردی متا تئاتر داشته یعنی ما شاهد نمایشی بودیم که راجب هنر نمایش بود.در بعضی مواقع هم متا روایت دیده می شد.
وی در پایان تصریح کرد: بهتر بود فانتزی نمایش این گونه شکل می گرفت که ما شاهد تبعید گروه نمایش به درون داستان هملت بودیم تا کشور دانمارک.
و ادامه داد: نمایش سیاه بازی هنر ارزشمندی است و وقتی گروهی برای آن وقت می گذارد قابل تقدیر است.
سعید محبی دیگر منتقد این جلسه نیز گفت: نمایش بازی های خوب و یکدستی دارد و همگی دارای قدرت بداهه پردازی مناسبی هستند که لازمه این گونه نمایشی است.
وی ادامه داد: نمایش کلیه ویژگی های نمایش ایرانی را دارد و معلوم است که کارگردان این مسیر را درست و پله پله طی کرده و در جای درستی ایستاده است.
محبی در بخش دیگر صحبت هایش بیان کرد: در بخش معماری صحنه،دکور ساده است و اگر برای گروه مقدور بود، حتما شاهد دکور بهتری روی صحنه بودیم.
