به گزارش گروه هنرهای تجسمی پایگاه خبری تحلیلی سینمای نو، نمایشگاه «سوزن باران» تازه‌ترین تجربه نازنین رحیمی، شاعر، نویسنده و منتقد ادبی، است؛ مجموعه‌ای چندرسانه‌ای که در آن نقاشی، دوخت، فیلم، صدا و شعر در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند تا روایتی از رنج، گسست و تلاش برای رسیدن به التیام شکل بگیرد.
این مجموعه از یک تجربه شخصی آغاز شد. رحیمی می‌گوید حدود سه سال پیش، هم زمان با مهاجرت دخترش و بیماری دختر دیگرش، دوختن را آغاز کرد و ساخت مجموعه‌ای از بوک‌مارک‌های پارچه‌ای را در پیش گرفت؛ خانه‌هایی به‌هم‌پیوسته که تعدادشان به بیش از هزار قطعه رسید.
او می‌گوید: «روزگار سختی بود و خیلی اذیت شدم. شروع کردم به دوختن یک‌سری نشانگرهای کتاب. روی این بوک‌مارک‌ها خانه‌های به‌هم‌پیوسته‌ای بود که با پارچه درست کردم و دوختم.»
پس از آن و در پی جنگ دوازده‌روزه، مسیر این تجربه تغییر کرد و رحیمی برای نخستین‌بار به نقاشی روی آورد. به گفته او، بسیاری از این نقاشی‌ها از دل همان درد و رنج شکل گرفتند و تلاشی برای یافتن راهی به سوی آرامش بودند.
در ادامه، شعر و تصویر به یکدیگر پیوند خوردند و رحیمی دریافت که برای بیان تجربه‌اش به یک رسانه واحد محدود نمی‌شود. فیلم، صدا، نقاشی، دوخت و شعر در کنار هم قرار گرفتند و ساختار نمایشگاه را شکل دادند.
شعر محوری این مجموعه چنین است:
«این همه سوزن
برای چه می‌فرستی
تکه‌تکه‌های زمین را
که به هم بدوزی
باز ما خوشبخت نخواهیم بود
باران!»
رحیمی درباره این مجموعه می‌گوید: «تمام چیزی که در این نمایشگاه است، علاوه بر سوزن، تکه‌تکه‌های به‌هم‌وصل‌شده است؛ انگار پلان‌های مختلف یک فیلم‌اند. از فیلمی که نمایش می‌دهیم تا تکه‌هایی که دوخته شده و نقاشی‌هایی که کنار هم قرار گرفته‌اند، همه به نوعی وصل کردن بخشی از زندگی و تلاش برای رسیدن به آرامش است؛ اینکه آیا این آرامش ممکن است یا نه.»
«سوزن باران» در واقع تلاشی است برای تبدیل تجربه‌ای شخصی به روایتی چندرسانه‌ای؛ جایی که دوختن از یک عمل ساده فراتر می‌رود و به استعاره‌ای برای ترمیم گسست‌ها تبدیل می‌شود. در این میان، طبیعتاً پرسش از امکان ترمیم کامل نیز همچنان باز می‌ماند.
نازنین رحیمی، متولد تیرماه ۱۳۵۱، شاعر، نویسنده و منتقد ادبی است و بیش از ده عنوان کتاب شعر و آثار ادبی برای کودکان و بزرگسالان منتشر کرده است. از جمله آثار او می‌توان به «تبعید در تن»، «کمی خورشید لای در مانده»، «ما معاصر رودخانه‌ایم»، «در یک چمدان پناه گرفته‌ام»، «هوس خوشبختی کرده‌ام»، «رویش شمعدانی بر پای پنجره‌ام» و «آرام باش، عزیز من» اشاره کرد. کتاب آخر رحیمی، «تبعید در تن» به تازگی از سوی انتشارات سیب سرخ منتشر شده است.
رحیمی در کنار فعالیت ادبی، سابقه‌ای طولانی در نقد و نوشتن درباره هنرهای تجسمی دارد و با نشریاتی از جمله «تجربه»، «شرق» و «اعتماد» همکاری کرده است. او همچنین در حوزه گفت‌وگو و پژوهش درباره پیوند هنر، ادبیات و روانکاوی فعالیت داشته و سابقه تدریس هنردرمانی و تئاتردرمانی را نیز در کارنامه خود دارد.
نمایشگاه «سوزن باران» از ۱۳ تا ۲۰ شهریورماه ۱۴۰۵ در گالری گلمک برگزار می‌شود. علاقه‌مندان می‌توانند همه‌روزه به‌جز شنبه، از ساعت ۱۶ تا ۲۰ از این نمایشگاه دیدن کنند. گالری گلمک در نیاوران، جمشیدیه، خیابان فیضیه، پلاک ۶ قرار دارد.
