به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سینمای نو و به نقل از مشاور رسانهای پروژه، فیلم سینمایی «حال خوب زن» نخستین تجربه کارگردانی بلند مهدی برزکی است و روایتی از زخمهای روانی، ترس، عشق و تأثیر گذشته بر زندگی مشترک را دنبال میکند؛ فیلمی که تلاش دارد از خلال روابط شخصیتها، مخاطب را با لایههای پنهان آسیبهای روانی و عاطفی مواجه کند.
این فیلم به تهیهکنندگی حسین کاکاوند و با بازی مهتاب ثروتی، علی مرادی، راضیه منصوری، حمید رحیمی، شهره موسوی، گلاویژ علم، علی تاریمی و علی مهربان ساخته شده است.
در ابتدای این نشست، که با حضور حسین کاکاوند، مجید برزگر، مهدی برزکی، مهتاب ثروتی، علی مرادی و جمعی از عوامل فیلم برگزار شد،. مهدی برزکی درباره روند تولید «حال خوب زن» توضیح داد که پیشتولید فیلم از سال گذشته آغاز شده و حدود شش ماه به طول انجامیده است. قرار بود فیلمبرداری در اردیبهشت ۱۴۰۴ آغاز شود، اما حضور نمادین اسب در داستان و ارتباط آن با ترومای شخصیت اصلی باعث شد گروه تولید منتظر تولد یک کره اسب بماند.
به گفته کارگردان، از آنجا که زمان دقیق زایمان مادیان مشخص نبود، این موضوع به یکی از چالشهای پیشتولید تبدیل شد. سرانجام پس از تولد کرهاسب در روزهای ابتدایی خرداد، فیلمبرداری از پنجم خرداد آغاز شد؛ اما با شروع جنگ ۱۲روزه در ۲۳ خرداد، تولید متوقف شد. پس از رفع مشکلات مالی و شرایط پیشآمده، گروه از ۲۳ تیرماه فیلمبرداری را از سر گرفت و پنجم مرداد به کار پایان داد.
مهتاب ثروتی؛ مواجهه با یک شخصیت آسیبدیده
مهتاب ثروتی، بازیگر نقش اصلی فیلم، درباره چگونگی نزدیک شدن به شخصیت «سارا» گفت که برای رسیدن به این نقش تنها به احساسات شخصی خود تکیه نکرده و تلاش کرده است با تحقیق و مطالعه درباره زنانی که با آسیبهای جدی روانی و جسمی مواجه شدهاند، به دنیای این شخصیت نزدیک شود.
او از مطالعه درباره زنانی که تجربههایی همچون واژینیسموس، تعرض یا تجاوز داشتهاند سخن گفت و توضیح داد که تلاش کرده خود را جای چنین شخصیتهایی بگذارد و از خود بپرسد اگر در چنین شرایطی قرار میگرفت، چه احساسی داشت.
ثروتی همچنین از تجربهای شخصی در روند آمادهسازی نقش گفت؛ اینکه مدتی هر شب برای «سارا» نامه مینوشته و تلاش میکرده است با احساسات و زخمهای درونی این شخصیت ارتباط برقرار کند.
به گفته او، مطالعاتش درباره تروما به این نتیجه رسانده که فردی که در کودکی دچار آسیب شدید میشود، ممکن است برای مدتی از احساسات درونی خود فاصله بگیرد و در مواجهه با موقعیتهای مشابه، واکنشهایی شبیه همان زمان وقوع آسیب نشان دهد.
او درباره شخصیت سارا توضیح داد که گویی بخشی از وجود این شخصیت در همان لحظه ترس و سرکوب متوقف مانده، در حالی که بخش آگاه او تلاش میکند زندگی عادی خود را ادامه دهد؛ ازدواج کند، عاشق شود و گذشته را پشت سر بگذارد.
ثروتی همچنین از گروه بازیگران فیلم تشکر کرد و گفت اجرای چنین شخصیتهایی نیازمند جسارت، اعتماد و درونی کردن موضوع است؛ چرا که بازیگر باید بتواند با شخصیتی مواجه شود که بخش زیادی از پیچیدگیهای آن در درون او اتفاق میافتد و سپس این وضعیت را مقابل دوربین به نمایش بگذارد.
او تأکید کرد که بازیگران برای رسیدن به این مرحله، زمان زیادی را صرف تمرین و تحقیق کردهاند و این همراهی نقش مهمی در شکلگیری نهایی فیلم داشته است.
در جریان نشست، مهدی برزکی در پاسخ به این پرسش که اگر به نقطه آغاز ساخت «حال خوب زن» بازگردد، چه چیزی را تغییر خواهد داد و چه چیزی را به هیچ عنوان تغییر نمیدهد، تأکید کرد که نسخه نهایی فیلم تقریباً همان چیزی است که از ابتدا در فیلمنامه، استوریبرد، دکوپاژ و تمرینها طراحی شده بود و هیچ پلان یا بخش مهمی وجود ندارد که اکنون احساس کند باید آن را تغییر دهد.
او همچنین با اشاره به شرایط دشوار تولید و توقف فیلمبرداری در میانه کار گفت که همراهی و همدلی عوامل باعث شد پروژه با وجود مشکلات، مسیر خود را ادامه دهد.
برزکی درباره گروه بازیگران نیز گفت اگر قرار باشد دوباره فیلم را بسازد، همین گروه را انتخاب خواهد کرد؛ چرا که به اعتقاد او، آنها از همان مراحل ابتدایی تولید همراه پروژه بودهاند و در طول مسیر با یکدیگر رشد کردهاند.
مجید برزگر، از حاضران در نشست نقد و بررسی، نیز در ارزیابی خود از فیلم به بازی بازیگران و برخی انتخابهای فرمی اثر اشاره کرد.
او بهویژه از بازی مهتاب ثروتی در سکانس رویارویی با ابراهیم و همچنین بازی علی مرادی در سکانسهایی که بخش مهمی از احساسات شخصیت از طریق سکوت منتقل میشود، تمجید کرد.
برزگر درباره فرم تصویری فیلم گفت که در ابتدا برخی انتخابهای بصری برایش پرسشبرانگیز بوده، اما به تدریج همین فرم توانسته او را در فضای فیلم نگه دارد و باعث شود روایت را دنبال کند.
او تدوین فیلم را نیز یکی از نقاط قوت «حال خوب زن» دانست و تأکید کرد که فیلم تلاش کرده است لحظات مختلف داستان را از دست ندهد.
برزگر در ادامه، ساخت چنین آثاری را نوعی فاصله گرفتن از عادتهای رایج سینمای ایران دانست و بر اهمیت پیدا کردن زبان و مسیر شخصی در فیلمسازی تأکید کرد.
حسین کاکاوند، تهیهکننده «حال خوب زن» نیز درباره انتخاب این پروژه گفت: «مهدی برزکی چند فیلمنامه به من پیشنهاد داد، اما «حال خوب زن» را انتخاب کردم؛ چون فیلم علاوه بر پرداختن به موضوعات اجتماعی، انسانی و خانوادگی، به حوزه سلامت و مشکلات این دسته از بیماران نیز توجه دارد. برای من مهم بود که این فیلم بتواند صدای بیمارانی باشد که در دوران بیماری، بهویژه در شرایط دشوار، از حمایت کافی سازمانهای بیمهگر برخوردار نیستند و مشکلاتشان کمتر شنیده میشود. فکر میکنم سینما میتواند این مسائل را مطرح کند و صدای کسانی باشد که در چنین شرایطی امکان بیان مشکلات خود را ندارند.»
«حال خوب زن» در نهایت فیلمی است که تلاش میکند روایت خود را از دل سکوتها، روابط، زخمهای گذشته و بحرانهای درونی شخصیتها شکل دهد. حضور نمادین اسب، پرداختن به آسیبهای روانی و تأثیر آن بر رابطه زوج اصلی و همچنین تأکید کارگردان و بازیگر اصلی بر تحقیق و تمرین، نشان میدهد که فیلم بیش از آنکه صرفاً به یک بحران خانوادگی بپردازد، به دنبال واکاوی ریشههای پنهان رفتار شخصیتهاست.
