به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سینمای نو و به نقل از روابط عمومی سیوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان، حامد جعفری دبیر سیوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان و مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی درباره تجربه خود از ردهبندی سنی آثار در خارج از ایران گفت: در سال ۲۰۱۶ برای مذاکره با یک شرکت درباره محصول تولیدی خود به روسیه سفر کردیم. در آن جلسه ابتدا فیلم مورد پسند طرف خارجی قرار گرفت اما بعد مخالفت کردند. ماجرا این بود که در شخصیت اصلی در مسیر قصه با چاقو زمین را میکند. شرکت خارجی با دیدن این صحنه به ما گفت استفاده از اجسام نامناسب کودکان در پروتکلشان ممنوع است و نمیتوانند فیلم را خریداری کنند.
وی با اشاره به ناآگاهی نسبت به شاخصهای رده بندی سنی ادامه داد: گاهی برخی تولیدکنندگان نمیدانند مبنای ردهبندی سنی چیست و این تصمیم بر چه اساسی گرفته میشود. اگر ذینفعان این حوزه از اتفاقهایی که در لایه حاکمیتی رخ میدهد اطلاع نداشته باشند، نمیتوانند خود را با این ضوابط تطبیق دهند.
جعفری افزود: اگر ملاحظات در این زمینه اعلام شود، اکثر تولیدکنندگان محتوا آن را رعایت میکنند. ترکیبی از اطلاعرسانی به ذینفعان، مشاوره و رگولاتوری میتواند در این زمینه نتیجه مؤثری داشته باشد.
دبیر سیوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان اظهار کرد: اخیراً در شورای عالی سینما، کارگروه تخصصی خانواده تصویب شد که بنیاد سینمایی فارابی متولی آن است و میتوان پیشنهادها، راهکارها و توصیههای مربوط به ردهبندی سنی را در این مجموعه مورد بررسی قرار داد.
وی همچنین با تأکید بر سیاستگذاری در این حوزه عنوان کرد: اگر برای حوزه کودک فکر و سیاستگذاری نشود، در بیرون از مرزها برای آن تصمیمگیری خواهد شد و در نهایت شاهد نتایج مخرب آن خواهیم بود.
سپس مژگان زرگر مدیر پردیس سینمایی نیایش مال با ذکر مثالهایی از واکنش مخاطبان فیلمها عنوان کرد: ما نمیتوانیم سدی برای بچهها و خانوادهها شویم که برخی فیلمها را نبینند، اتفاقاً گاهی خود خانوادهها اصرار دارند آثار خشن را در کنار فرزندانشان ببینند.
وی افزود: تلاش داریم فیلمها را به گونهای برای اکران هماهنگ کنیم تا کودکان به تماشای آثار مناسب سن خود بنشینند، اما گاهی با دیدن اعداد ردهبندی روی آثار مشتاق میشوند فیلمهای مناسب بزرگسال را روی پرده ببینند و ما هم نمیتوانیم مانع شویم.
ردهبندی سنی فقط یک عدد تبلیغاتی نیست!
در ادامه عباس احمدینیا مدیرکل فناوری اطلاعات و ارتباطات اندیشمند آریا و از مدیران سینما شهر نیز در این جلسه گفت: اعدادی که برای رده بندی سنی در سامانه سمفا برای فیلمها نوشته میشود گاهی ملاحظاتی دارد. مثلاً برای یکی از فیلمها اصراری بود که این محدودیت سنی مورد توجه قرار بگیرد.
وی با تأکید بر شفافسازی نسبت به این ماجرا عنوان کرد: در حال حاضر ۷۰ درصد بلیط فروشی سینمای ایران از طریق سامانههای آنلاین است و باید این عدد رده بندی سنی برای مخاطب به خوبی تبیین شود. اگرچه در برخی سامانهها از همان ابتدا برخی آثار تفکیک میشوند، با این حال باید دستورالعملی باشد که این ردهبندی سنی فقط یک عدد گوشه پوستر نباشد و حتی در اپلیکیشنهای مرتبط با کودکان و نوجوانان درخصوص این آثار و فیلمهای مناسب کودکان و نوجوانان اطلاعرسانی شود.
سپس سیدعلی طباطبایینژاد مدیرعامل موسسه شهر فرنگ درخصوص لزوم تغییر در سیستم ردهبندی آثار نمایشی اظهار کرد: در حال حاضر بحث ردهبندی سنی فیلمها در کنار پروانه نمایش و مجوز اکران قرار گرفته و یک شأن حاکمیتی پیدا کرده است. در حالی که این مسئله یک نیاز در خانوادهها محسوب میشود. به نظرم باید این موضوع از پروانه نمایش جدا شود و گروهی دقیق و تخصصی وارد این حوزه شوند.
وی اضافه کرد: ما در حوزه انیمیشن اثری داشتیم که خانوادهها در حین تماشای فیلم از سالن خارج شدند و اعتراض کردند که چرا درباره سکانس ترسناک و ملتهب آن انیمیشن توضیحی داده نشده است. این صحنه شاید از نظر عزیزانی که در بخش پروانه نمایش کار میکنند منع قانونی ندارد اما از نظر خانوادهها ایراد دارد. به نظرم باید ردهبندی سنی را تخصصیتر نگاه کرد و آن را از پروانه نمایش جدا کرد.
وی افزود: تا وقتی صاحبان آثار روی اعداد رده بندی سنی کار تبلیغاتی کرده و بیشتر سوءاستفاده میکنند، شرایط موجود تغییر نمیکند. در کشوری مثل آلمان معلمان، روانشناسان کودک، خانوادهها و پدر و مادرها کار ردهبندی فیلمها را انجام میدهند و این ترکیب روی ردهبندی دقیق آثار تاثیر دارد.
دوبلههای مخصوص بزرگسالان برای کارِ کودک!
در ادامه مصطفی ریپور مدیرعامل پلتفرم دیجیتون که محتوای اختصاصی کودکان را عرضه میکند، عنوان کرد: مخاطب آثار ما هم خانوادههای مذهبی هستند که برایشان مهم است محتوای داخل پلتفرم به استانداردهای مذهبی نزدیکتر باشد و هم خانوادههای دغدغهمند که نگران محتوایی هستند که فرزندشان تماشا میکند. به دلیل این دغدغه ها، ما در پلتفرم خود سکانسی نداریم که حتی یک قطره خون از دماغ کاراکتری بیاید.
وی با اشاره به اهمیت دوبله توضیح داد: در میان آثار خارجی برخی دوبلورها هستند که که فیلمها را با ادبیات مناسب بزرگسالان دوبله میکنند. خود این ادبیات هم به نظرم نیاز به ردهبندی سنی دارد چون گاهی محتوای آثار را تغییر میدهد و فیلمها دیگر یک اثر مناسب کودک و نوجوان به حساب نمیآیند.
رسیدن به یک زبان مشترک
در ادامه این نشست حسن قاسمزاده مدیر سابق مؤسسه «کدومو» گفت: این مجموعه با دغدغه رسیدن به یک زبان مشترک رسانهای شکل گرفت و ما در ادامه، بحث ارزیابی، توصیف و توصیهگری نسبت به آثار را لحاظ کردیم. ردهبندی سنی به معنای ممنوعیت نیست و صرفاً توصیه در این زمینه موضوعیت دارد.
وی با تأکید بر ضرورت تعیین یک مرجع مشخص برای ردهبندی سنی آثار اظهار کرد: باید مشخص شود نهاد تعیینکننده ردهبندی سنی در ایران کدام است و این موضوع در ساختار حکمرانی چگونه باید دیده شود. در سینمای آمریکا و برخی کشورهای اروپایی، روندهای مشخصی در این زمینه وجود دارد، اما در ایران هنوز وضعیت نامشخص است.
قاسمزاده افزود: در پلتفرمهای فروش بلیت موضوع ردهبندی سنی دیده نمیشود و حتی روی برخی از پوستر فیلمهایی که برای فروش عرضه میشوند نیز این موضوع درج نمیشود.
وی تأکید کرد: باید مشخص شود استاندارد ردهبندی سنی چیست. البته ارزیابی ردهبندی سنی در کدومو بر اساس معیارهای مشخص انجام میشود و شیوهنامههای آن نیز موجود است.
وی ادامه داد: اگر در کشور چندین مرجع صاحبنظر در خصوص ردهبندی سنی فعالیت کنند، روند این کار با اختلال مواجه خواهد شد.
در بخش دیگری از نشست مژگان زرگر مدیر پردیس سینمایی نیایشمال، نیز عنوان کرد: اگر روانشناسان حوزه خانواده و کودک درباره فیلمها نظر دهند، میتوانند به مخاطب برای انتخاب آثار کمک کنند.
