به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سینمای نو، در ابتدا کلیپی از فعالیت‌های محسن روشن که در آن ابراهیم حاتمی‌کیا از همکاری با این صدابردار می‌گفت، پخش شد.
منوچهر شاهسواری دبیر این رویداد روی صحنه آمد و گفت: یکی از لحظه‌هایی که در جشنواره اهمیت عاطفی ویژه‌ای دارد یاد کردن از کسانی است که شاید زمانه آنها را فراموش کند اما تاریخ و هنر آنها را فراموش نمی‌کند و ما از باب تذکر به خودمان اینجا هستیم به ویژه اینکه محسن روشن از نسل ماقبل آنالوگ است.
وی ادامه داد: کاری که افرادی چون او با ابزار محدود اما با ذهن باز و گوش تیز و اعتباری که از کار پیدا کرده بودند، انجام می‌دادند، ستودنی است. روشن به دلیل بیماری شرایط خروج از منزل ندارد، آرزوی سلامتی برای او داریم. زندگی همین است که گاهی اوقات به چنین نقطه‌ای می‌رسیم.
شاهسواری تصریح کرد: امیدوارم کاری کنیم که بعد از ما، از ما نیز به نیکی یاد کنند من این شانس را داشتم تا در شرایطی باشم که از دوستان سخن بگویم از محسن روشن، از اسفندیار شهیدی که حکم معلمی برای من دارد و آزیتا لاچینی. از محسن روشن با اهدای سیمرغ یادگاری جشنواره چهل و چهارم یاد می‌کنیم.
آرش قاسمی دیگر صداگذار سینما به نیابت از محسن روشن این جایزه را دریافت کرد و گفت: من شاگرد او بودم و خوشحالم که می‌توانم این لوح را برایش ببرم.
در ادامه مراسم بزرگداشت اسفندیار شهیدی، کارگردان و مدیر فیلمبرداری برگزار شد.
پس از پخش ویدئویی از فعالیت‌های او و نقل خاطراتی از زبان اسفندیار شهیدی، شاهسواری بیان کرد: یادم است مدرسه عالی تلویزیون و سینما برای گرفتن دانشجو علاوه بر چند امتحان کتبی یک امتحان مصاحبه هم داشت که من در سال ۵۴ آن را گذراندم و برای من تجربه بسیار ترسناک و خاطره‌انگیز بود اینکه گروهی ۶ نفره بنشینند و سوال بپرسند اما من شانس این را داشتم که بعدها در زمان کوتاهی در مقام شاگرد در کلاس‌های فیلمبرداری او بودم.
در جمع‌آوری اسناد از دوستان تعلل داریم و برای ارجاع به آینده و نسل آینده استفاده نمی‌کنیم
وی با اشاره به یک کلیپ عنوان کرد: ما گاهی در جمع‌آوری اسناد از دوستان تعلل داریم و از این اسناد برای ارجاع به آینده و نسل آینده استفاده نمی‌کنیم. اما مصطفی شیری عکس‌ها و اصواتی پیدا کرد که توانستیم این مسأله را انجام بدهیم. آقای شهیدی در شرایط جسمانی است که حضورش در جلسه ممکن نبود اما بستگانش اینجا هستند، از آنها ممنونم که اجازه دادند میزبان آنها باشیم. اسفندیار شهیدی پیش از این هم سیمرغ گرفته و هم بزرگداشتی برایش برگزار شده است. اما فکر می‌کنم لازم بود یک بار دیگر لوح یادبودی را اهدا کنیم.
نیلوفر شهیدی دختر او سپس روی صحنه آمد و صوتی را پخش کرد که اسفندیار شهیدی در آن گفته بود: ممنونم که بعد از حدود ۴۰ سال از من یاد کردند، البته هنوز هم دیر نشده است. من اینجا گوشه بیمارستان افتاده‌ام و از اینکه می‌بینم از من یاد می‌کنند خوشحالم. دلم می‌خواست در این لحظه کنارتان بودم و به بحث‌های شیرین و پر محتوای شما گوش می‌دادم و لذت می‌بردم اما قسمت نشد امیدوارم در سال آینده دست و روی شما را می‌بوسم و برای همه آرزوی موفقیت دارم.
نیلوفر شهیدی هم به نیابت از پدر این لوح یادبود را دریافت کرد و با بغض گفت: از شما ممنون می‌شوم اگر برای پدرم دعا کنید.
در ادامه مراسم بزرگداشت، آزیتا لاچینی روی سن رفت و با سلام به همه گفت: همه شما زندگی‌نامه من را بارها دیدید و خواندید و می‌دانید زندگی را چگونه گذراندم و من شاکر خداوند هستم.
لاچینی در پایان سخنانش بیان کرد: شما جوان‌ها گل‌های این وطن هستید، سعی کنید وطن ما همیشه پر گل بماند. جوان‌ها وقتی نبوغی ارائه می‌دهند تمام جهان نگاه می‌کند و بهره می‌برد امیدوارم همه شما فرزنددار شوید تا این مملکت تک و تنها نماند.
در پایان مراسم رائد فریدزاده و منوچهر شاهسواری روی سن رفتند و سیمرغ را به آزیتا لاچینی تقدیم کردند.
