به گزارش گروه موسیقی پایگاه خبری تحلیلی سینمای نو، مراسم یادبود زندهیاد علیرضا ایزدی، نوازنده ویولنسل و از اعضای ارکستر «گلها»، عصر جمعه ۱۹ تیرماه با حضور خانواده، جمعی از هنرمندان، شاگردان و دوستان این هنرمند در موزه موسیقی ایران برگزار شد.
در آغاز این مراسم، حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی ایران، ضمن خیرمقدم به هنرمندان و حاضران، درگذشت علیرضا ایزدی را به خانواده آن مرحوم تسلیت گفت.
او با اشاره به جایگاه هنری افلیا پرتو، همسر زندهیاد ایزدی، از او به عنوان چهرهای ارزشمند، معلمی فرهیخته و هنرمندی با سابقهای درخشان در موسیقی ایران یاد کرد و برای ایشان آرزوی سلامتی داشت.
نوربخش همچنین این ضایعه را به فرزندان آن مرحوم، کیوان ایزدی و کتایون ایزدی، تسلیت گفت و برای خانواده او صبر و شکیبایی آرزو کرد.
مدیرعامل خانه موسیقی ایران با بیان اینکه این برنامه قرار بود زودتر برگزار شود، افزود: به دلیل تعطیلات هفته گذشته و نگرانی از مشکلات تردد و محدودیتهای ترافیکی، برگزاری مراسم با چند روز تأخیر به امروز موکول شد.
او همچنین تأکید کرد: خواست خانواده، بهویژه افلیا پرتو، این بود که مراسم به شکل متداول مجالس ختم برگزار نشود، بلکه در فضایی فرهنگی و موسیقایی و در موزه موسیقی ایران میزبان دوستان و علاقهمندان باشد تا در کنار یکدیگر یاد و خاطره این هنرمند گرامی داشته شود.
نوربخش در پایان از لطیف روحانی، مدیرعامل موزه موسیقی ایران و کارکنان این مجموعه برای همکاری در برگزاری مراسم قدردانی کرد و بار دیگر درگذشت علیرضا ایزدی را به خانواده و بازماندگان او تسلیت گفت.
پس از سخنان مدیرعامل خانه موسیقی ایران، بیتا قاسمی به اجرای تکنوازی ویولنسل پرداخت و سپس رضا موسویزاده در سخنانی به مرور بخشی از زندگی و فعالیتهای هنری این هنرمند فقید پرداخت.
رضا موسویزاده در سخنان خود با اشاره به جایگاه تاریخی علیرضا ایزدی در موسیقی ایران گفت: اگر بخواهیم از یکی از ارکان تاریخی ارکسترهای نوین ایران سخن بگوییم، علیرضا ایزدی بیتردید در شمار همان چهرهها قرار میگیرد.
او با بیان اینکه شایسته بود پژوهشگران و تاریخنگاران موسیقی درباره این هنرمند سخن بگویند، افزود: به درخواست خانواده و دوستان نزدیک آن مرحوم، بخشی از خاطرات و دریافتهای شخصی خود از سالهای آشنایی با این خانواده را بیان میکنم.
موسویزاده با اشاره به همکاری خود با افلیا پرتو و رفتوآمد به منزل این خانواده هنری اظهار کرد: هر زمان وارد این خانه میشدم، بیش از هر چیز بوی عشق را احساس میکردم؛ عشقی که در زندگی شخصی و هنری آنان جاری بود.
او با مرور بخشی از زندگی هنری علیرضا ایزدی گفت: وی از دوران جوانی وارد هنرستان موسیقی شد و با انتخاب ساز ویولنسل، در شکلگیری و تثبیت ارکسترهای نوین ایران نقش مؤثری ایفا کرد. ایزدی در ارکسترهای وابسته به فرهنگ و هنر، ارکسترهای رادیو و دیگر مجموعههای ارکسترال آن دوران حضوری فعال داشت و نام او در بسیاری از ضبطهای تاریخی موسیقی ایران دیده میشود.
موسویزاده تأکید کرد: انتخاب و تسلط بر ساز ویولنسل، آن هم در دورهای که این ساز در ایران چندان شناختهشده نبود، تنها با عشق، پشتکار و تعهد به موسیقی امکانپذیر بود. علیرضا ایزدی از جمله نوازندگانی بود که در سالهای آزمون و خطای ارکسترهای نوین، با صبوری و تلاش، راه را برای نسلهای بعد هموار کرد.
موسویزاده همچنین از فروتنی و خوشرویی این هنرمند یاد کرد و گفت: با وجود آنکه با چهرههای بزرگی چون روحالله خالقی و جواد معروفی همکاری و معاشرت داشت، هرگز به این خاطرات فخر نمیفروخت و با نهایت سادگی و مهربانی از آن دوران سخن میگفت.
او در ادامه، ازدواج علیرضا ایزدی و افلیا پرتو را پیوندی هنری و عاشقانه توصیف کرد و گفت: این دو هنرمند خانوادهای را شکل دادند که در آن، زندگی و هنر در کنار یکدیگر معنا پیدا میکرد.
موسویزاده سپس از افلیا پرتو به عنوان یکی از چهرههای ماندگار آموزش موسیقی ایران یاد کرد و با اشاره به بیش از شش دهه فعالیت آموزشی او، گفت: نقش افلیا پرتو در تربیت نسلهای متعدد نوازندگان و نیز تلاش برای تداوم فعالیت موسیقی بانوان، شایسته قدردانی و احترام فراوان است.
این نوازنده در پایان تأکید کرد که هر کس تاریخ موسیقی ارکسترال ایران را ورق بزند، با نام علیرضا ایزدی روبهرو خواهد شد و آثار و نوازندگی او بخشی از حافظه موسیقایی این سرزمین است.
در ادامه مراسم، آنیتا هراتی به اجرای تکنوازی قانون پرداخت.
هاتف شرار با تسلیت این ضایعه به جامعه هنری کشور گفت: علیرضا ایزدی تنها متعلق به خانواده خود نبود، بلکه از سرمایههای موسیقی ایران به شمار میرفت و فقدان او ضایعهای برای جامعه هنر است.
او با اشاره به دیدار و گفتوگوی مفصلی که در سال ۱۴۰۲ با این هنرمند انجام داده بود، اظهار کرد: در همان نخستین دیدار، با چهرهای خوشرو، خوشخنده و مهربان روبهرو شدم؛ هنرمندی که با وجود سالها فعالیت در کنار بزرگان موسیقی ایران با نهایت فروتنی از خاطرات و تجربههای خود سخن میگفت.
شرار با مرور بخشی از زندگی هنری علیرضا ایزدی گفت: او متولد ۳۰ مهر ۱۳۱۶ بود و آموزش موسیقی را نزد ابوالحسن صبا آغاز کرد و سپس نزد محمود ذوالفنون به تکمیل آموختههای خود پرداخت. به پیشنهاد خادممیثاق، ساز ویولنسل را برگزید و این ساز را نزد جعفری و میشل خوتسیف فرا گرفت.
او همچنین افزود: علیرضا ایزدی سالها در ارکستر سمفونیک تهران فعالیت داشت و به پیشنهاد روحالله خالقی به رادیو راه یافت و سپس به دعوت داوود پیرنیا به برنامه «گلها» پیوست. ایزدی از نخستین شمارههای ارکسترال «گلهای رنگارنگ» در این مجموعه حضور داشت و نام او در برنامههای متعددی از این مجموعه ثبت شده است.
این پژوهشگر موسیقی همچنین با اشاره به همکاریهای گسترده ایزدی با ارکسترهای مختلف، خاطرنشان کرد: او در ارکسترهای فرهنگ و هنر، ارکسترهای وابسته به حنانه و کسروی و نیز برخی از ارکسترهای هشتگانه رادیو فعالیت داشت و از جمله نوازندگانی بود که توانست با وجود دشواریهای فنی، فواصل موسیقی ایرانی را با ساز ویولنسل اجرا کند.
شرار بخش دیگری از سخنان خود را به فعالیتهای آموزشی علیرضا ایزدی اختصاص داد و گفت: هنگامی که حسینعلی وزیریتبار و جواد معروفی هنرستان موسیقی نابینایان را بنیان گذاشتند، علیرضا ایزدی از جمله معلمانی بود که در این مجموعه به آموزش علمی موسیقی به هنرجویان نابینا پرداخت و نسل بزرگی از هنرمندان از تلاشهای او بهرهمند شدند.
او در پایان با قدردانی از افلیا پرتو و آرزوی سلامتی، تأکید کرد: علیرضا ایزدی از آخرین بازماندگان نسل طلایی موسیقی ارکسترال و برنامه «گلها» بود و صدای ویولنسل او برای همیشه در حافظه موسیقی ایران باقی خواهد ماند.
در پایان این مراسم، کتایون ایزدی، دختر زندهیاد علیرضا ایزدی، از حضور هنرمندان، دوستان و علاقهمندان برای همدلی با خانواده خود قدردانی کرد و گفت که اعضای خانواده، از جمله برادرش و فرزندان او که امکان حضور در مراسم را نداشتند، از طریق تصاویر و فیلمهای این برنامه در جریان آن قرار خواهند گرفت.
او با اشاره به آخرین دیدار خود با پدرش اظهار کرد: کمی دیر به پدر رسیدم؛ زمانی که رسیدم شاید دیگر مرا ندید، اما دستم را فشرد و همین برای من غنیمت بزرگی بود.
کتایون ایزدی با بیان اینکه رابطهای بسیار صمیمانه با پدرش داشته است، افزود: او از آن پدرهایی بود که برای فرزندانش فقط پدر نبود، بلکه یک دوست و همراه واقعی به شمار میرفت. با رفتن او، هم پدرم را از دست دادم و هم یاری بسیار خوب را و به همین دلیل این فقدان برایم سنگین است.
او در پایان ضمن آرزوی سلامتی برای همه پدران و مادران، گفت: خوشحالم در این مراسم در کنار مادرم حضور دارم و از اینکه در این روز دشوار کنار خانواده ایزدی بودید، صمیمانه قدردانی میکنم.
علیرضا ایزدی، نوازنده ویولنسل و همسر افلیا پرتو، ششم تیرماه در ۸۹ سالگی درگذشت و پیکر او در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.
ایزدی متولد سال ۱۳۱۶ بود و تحصیلات خود را در هنرستان موسیقی ملی به سرپرستی روحالله خالقی گذراند و از نخستین فارغالتحصیلان این هنرستان به شمار میرفت. او فعالیت حرفهای خود را با حضور در ارکستر رادیو آغاز کرد و در ادامه با ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر رادیو تلویزیون ایران و ارکستر «گلها» همکاری داشت. وی پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۸ به اتریش مهاجرت کرد و تا پایان عمر در آن کشور زندگی میکرد.
